فرد به درون ناخودآگاه خودش پرت می‌شود. جایی که انبوهی از ترس‌ها و حس‌ها و هیجان‌های ناخوشایند از خاطرات تردشدگی و بی‌ارزشی و ناتوانی انبار شده است. در این اتفاق دو نوع واکنش امکان دارد. یا می‌توانیم آگاه شویم، اشتباه خودمان را از انجام فرضیه‌های اشتباه بپذیریم، دلایل آن را بشناسیم و در روابط بعضی اصلاح کنیم. یا می‌توانیم وارد اجتناب از رابطه بشویم و دیگر هرگز وارد رابطه نشویم. اما، موضوع مهم این است که با این اتفاق تلخ رویارویی موثری داشته باشیم و بتوانیم در یک مدت زمان معقول از حس‌های بد بیرون آمده و دوباره وارد چرخه سالم زندگی شویم.